Acıya Dair…
Rümeysa CAN İLHAN

Rümeysa CAN İLHAN

Sosyolog

Acıya Dair…

20 Kasım 2018 - 14:02

Düşünce dünyamıza kalbi duyuşla başlamışken acı kavramıyla devam etmek istedim. Lisede drama derslerimi çok severdim gözlerimi kapatıp bulunduğum mekandan uzaklaşıp kalbime zihnimi katarak farklı dünyanın kapılarını aralamayı ve bana acı veren şeylere karşı zihinsel olarak duyarsızlaştığımda kalbimin de tepki vermemeye başladığını hissederdim. Zor zamanlarımda içinde bulunduğum sıkıntıdan kurtulmanın yollarını ararken acının da acısızlaşabileceğini tasavvur etmeye çalışırdım. Peki bize bu duyguyu komutlayan ve kalbimizde tarifsiz duygular uyandıran acı diye kelimeleştirdiğimiz bu kavram nedir?

Bebekken açlığımızı dile getiremeyip ağlarken duyduğumuz his ya da annemizin kokusundan uzun süre ayrı kalmak, çocukken bir yerlerimizi yaralamak ve yaraya baktıkça acı duymak herkes geçecek dediğinde daha çok bağırmak… Ergenken çok sevdiğimizin bizi görmezden gelmesinin ve etrafımızın bizi anlamamasının kalbimize verdiği acı nasıl tarifsizdir değil mi? Hele birde engelimiz varsa ve tutuklu kalmışsak kendimizi yerin dibinde hissediyorsak, isyan ile acının buluşmasını yaşarız.  

Biraz daha büyüdüğümüz de evlenmeye karar verdiğimizde farkında olmadan asıl acıları kucaklamaya doğru yol alırız. Yıllar ilerlerken belki eşimizdir acının adı, belki çocuğumuz, belki hastalıklarımız, belki engel olamadığımız davranışlarımız, bekli de maddi zırvalıklar acıya götürür bizi ve böylelikle acının çeşidi de tarifi de artar. Bitmez acılar silsilesi, acıdıkça yanarız, yandıkça yol alırız. Hele ki yolun sonuna gelip ihtiyarlıkla tanış olduysak asıl acıyı yaşamaya başlarız. Yalnızlık acı olur, muhtaçlık acı olur, biri bize dokunsa hatır sorsa adı acı olur. O halde acıyı tanımlamada ki cümlelerimizi toparlamaya çalıştığımızda aslında yaşamımızda iki türlü acı olduğunu varsayabiliriz. Birincisi var olan fiziksel acı, ikincisi ise varlığını kanıtlayamadığımız ancak zihnimizde ve kalbimizde hissettiğimiz acı…

Bu kadar hemhal olmuşsak acıyla ve eğer yaşamak acıysa ne yapmalı? Buraya kadar kalbimiz konuştu sıra zihnimizde… Gelin birlikte zorlayalım tüm acı sahnelerimizi ve anlamlandıralım zihnimizde asıl acının ne olduğunu?

Derilerin kavrulduğu inleme seslerinin şaha çıktığı gerçek bir dünyada ki acının tarifini hiç hissettik mi? Bu acının kaynağı nereden gelir hiç sorduk mu kendimize? Mutluluk dediğimiz duyguların gerçeğiyle yalanını (nefse ait olanını) ayırt edebildik mi? Mutluluk sandığımız şeylerin belki de acı olarak bize geri dönebileceğini tarttık mı, çıkarlarımız için canavar gibi çalışan zihnimizde? Acılarımızı sevmenin bize kazandırabileceklerini hiç düşündük mü? Acılarımızı gönülden kucaklayıp varlıkları için şükür edebilir miyiz? Acının tadı var mıdır sahiden defalarca yine yeniden tatmak ister miyiz?  …

  Sevgili okurlar kendimize bu soruları ve onlarcasını soralım. Sevdiklerimizden sadece 15 dakika isteyelim çekilelim bir köşeye ve düşünelim, düşünerek zihnimizi hissederek kalbimizi zorlayalım ne dersiniz? Sürekli birilerinin konuşmasından ve uygulamadıkları halde sağa sola kendilerince öğretiler savurmasından yorulduk değil mi? Öyleyse şimdi sadece kendimizi zayıflığımızda yoğrulmuş hatalarımızı ve acılarımızı dinleyelim... Bir daha ki yazımda tüm bu soruları bakış açımca cevaplamaya niyet ettim. Sevgiyle hoşçakalın…

Bu yazı 996 defa okunmuştur .

YORUMLAR

  • 7 Yorum
  • Zehra Kaplan
    4 ay önce
    o kadar güzel anlatmissiniz ki Rumeysa hanım tek kelime ile muhteşem.. Biz yaşadığımız sürece acının farklı boyutunu illa ki yaşayacağız. ALLAH razı olsun.
  • Ayşe Can
    4 ay önce
    Rümeysa hanım acı kavramına farklı bir boyut kazandırmanız oldukça etkileyici.. Tebrik ediyor ,yazınızın devamını merakla bekliyorum..
  • Habibe GENÇ
    4 ay önce
    Kalbi duyuşla başlayan yazarlık serüveninize kalbi sızlatan “ACI” kavramıyla devam etmeniz ve bunu çok “KALPTEN” dile getirmeniz çok manidar olmuş. Yazı bana çok hitap etti, emeğinize sağlık. Cevapları merakla bekliyorum Rumeysa hanım.
  • Hülya alkaşi
    4 ay önce
    Sabirsizlikla cevabini bekliyor olacağım sevgili rumeysacim hayat okadar çok duygu ile imtihan ediyorki bizleri her defasında yaşadığımiz bi öncekinden ağır oluyor kalbimiz mi alışıyor yoksa duyarsizlaşiyormuyuz
  • Nefise turk
    4 ay önce
    Çok güzel anlatmışsınız tebrikler
  • Sümeyra yılmaz
    4 ay önce
    Herkesin nasiplenebilecegi bir acı tarifi. Tek nefeste okudum.
  • Sibel Altan
    4 ay önce
    Rumeysa hanim her yaziniz beni derinden etkilemektedir ve aydinlatmaktadir.mukemmel bir yazi olmus fiziksel var o*** aci ve varligini kanitlayamadigimiz ama hissettigimiz zihnimizdeki ve kalbimizdeki aci enteresan bir yorum yureginize saglik yazilarinizin devamini merakla bekliyoruz Allah sizden razi olsun

Son Yazılar